Structuur, samenstelling, norm en toepassing van de hoogspanningsconnector voor nieuwe energie

De hoogspanningsconnector is een belangrijk onderdeel van een elektrisch voertuig. De functie ervan is het waarborgen van het hoogspanningsinterconnectiesysteem van het gehele voertuig, oftewel het bouwen van een brug waar de interne stroomkring wordt geblokkeerd of geïsoleerd om stroom te laten stromen. De hoogspanningsconnector wordt voornamelijk gebruikt in de hoogspannings- en hoogstroomcircuits van nieuwe energievoertuigen en fungeert tegelijkertijd als geleidende kabel. Het transporteert de energie van het accupakket via verschillende elektrische circuits naar diverse componenten in het voertuigsysteem, zoals het accupakket, de motorregelaar, DCDC-converters en laders.

1. Samenstelling van hoogspanningsconnectoren

Hoogspanningsconnectoren bestaan in principe uit: behuizing (male, female), contactpennen (male en female contactpennen), afschermkap, afdichting (achterzijde, half, draad, contact), achterste beschermkap, hoogspanningsinterlocksysteem, CPA-systeem, enz. Structuur en samenstelling.

2. Normen voor hoogspanningsconnectoren

De normen voor hoogspanningsconnectoren zijn momenteel gebaseerd op industriestandaarden. Wat betreft normen zijn er vereisten zoals veiligheidsvoorschriften en prestatie-eisen, evenals testnormen. Omdat hoogspanningsconnectoren over het algemeen niet als afzonderlijke producten in voertuigen voorkomen en meestal kabeldraden vereisen, zijn de normvereisten voor hun kabeldraden ook zeer belangrijk.

3. Toepassing van hoogspanningsconnectoren

De ontwikkeling van nieuwe energie in China bestaat al 20 jaar, en de trend van hoogspanningsconnectoren is vier of vijf keer geïtereerd, geleidelijk overgaand van de vroegste industriële omvangrijke metalen connectoren naar lichtgewicht kunststof connectoren, met steeds meer enkele functies. Vanuit het perspectief van de connector zelf zijn er veel soorten connectoren: bijvoorbeeld qua vorm zijn er ronde, rechthoekige, enz., en qua frequentie zijn er hoge frequentie en lage frequentie, enz., en verschillende industrieën zullen ook verschillende typen hebben.

We kunnen vaak verschillende hoogspanningsconnectoren in het voertuig zien. Afhankelijk van de verschillende manieren van kabeldraadaansluiting, verdelen we ze in twee soorten verbindingen:

① Vast type met directe boutverbinding

Boutverbinding is een verbindingsmethode die we vaak in het voertuig zien. Het voordeel van deze methode ligt in de betrouwbaarheid van de verbinding. De mechanische kracht van de bout kan de invloed van trillingen op autniveau weerstaan, en de kosten zijn relatief laag. Natuurlijk is het nadeel dat de boutverbinding een zekere bedienings- en installatieruimte vereist. Voor de steeds meer platformgerichte gebieden en de steeds beter ingedeelde binnenruimte is het niet mogelijk om te veel installatieruimte over te laten, en vanuit het oogpunt van batchverwerking en after-sales onderhoud is het ook niet geschikt. Hoe meer bouten er zijn, hoe groter het risico op menselijke fouten, dus het heeft ook zijn beperkingen.

② Steekverbinding

Daarentegen beveiligt een bijpassende connector de elektrische verbinding door twee terminalbehuizingen te verbinden om een verbinding met deze kabeldraad te bieden. Omdat de steekverbinding handmatig direct kan worden ingestoken, kan vanuit een bepaald oogpunt het ruimtegebruik nog worden verminderd, vooral in sommige smalle bedieningsruimtes.

De steekverbinding is overgegaan van direct contact van de male en female uiteinden naar de methode van contact met een elastische geleider in het midden. De contactmethode met een elastische geleider in het midden is meer geschikt voor de verbinding van grotere stromen, en het betere geleidende materiaal en de betere elastische ontwerpstructuur zijn ook gunstig om de contactweerstand te verlagen, waardoor de verbinding van hoge stromen betrouwbaarder wordt.

We kunnen het contact met de tussenliggende elastische geleider noemen. Er zijn veel manieren van contact in de industrie, zoals veertype, kroonveer, bladveer, draadveer, klauwveer, enz. die we kennen. Natuurlijk zijn er ook veertype en MC-bandtype ODU. Het draadveertype, enz. De werkelijke insteekvorm heeft ook twee manieren: ronde insteek en chip-insteek; vanuit het oogpunt van kosten en thermische convectie is het chiptype inderdaad beter dan het traditionele ronde veertype, maar de keuze voor welke methode hangt enerzijds af van uw werkelijke toepassingsbehoeften en anderzijds van de ontwerpstijl van elk bedrijf.