Prestatie-eisen voor connectoren in hoogspanningskabelbomen

Vereisten voor elektrische prestaties.

De nominale spanning van de connector moet voldoen aan de spanningsvereisten van nieuwe energievoertuigen. Rekening houdend met de typen hoogspanningssystemen van nieuwe energievoertuigen, moet de nominale spanning van de connector boven 200 V liggen om een veilige en stabiele werking onder hoogspanningsomstandigheden te garanderen. Isolatieweerstand is een belangrijke indicator voor het meten van de elektrische prestaties van connectoren. Om ervoor te zorgen dat de connector niet lekt of kortsluit onder hoogspanningsomstandigheden, moet de isolatieweerstand voldoen aan relevante normen, zoals 100 MΩ. De spanningsvastheid van de connector moet boven 1 000 V liggen om een veilige werking in het hoogspanningssysteem van nieuwe energievoertuigen te garanderen.

Vereisten voor mechanische prestaties.

De insteek- en uittrekkracht van de connector is een belangrijke indicator voor het meten van het gebruiksgemak. Om de bediening te vergemakkelijken en niet te los te zijn bij het in- en uittrekken, wordt de insteek- en uittrekkracht binnen het gespecificeerde bereik vereist en mag deze niet groter zijn dan 100 N. De mechanische levensduur van de connector verwijst naar het aantal keren dat deze normaal kan worden in- en uitgestoken en of deze stabiliteit en betrouwbaarheid behoudt bij langdurig gebruik. Over het algemeen wordt een mechanische levensduur van meer dan 50 in- en uitsteekbewegingen vereist. Omdat nieuwe energievoertuigen tijdens het rijden trillingen genereren, moet de connector een goede trillingsbestendigheid hebben. Bij de gespecificeerde frequentie-amplitude mogen de elektrische en mechanische eigenschappen van de connector niet worden beïnvloed.

Vereisten voor temperatuuraanpassingsvermogen.

De connector werkt normaal in een breed temperatuurbereik. De vereisten voor temperatuuraanpassing zijn binnen het bereik van -40~125 ℃, en de elektrische en mechanische eigenschappen van de connector worden niet beïnvloed, zoals weergegeven in Tabel 1.

Vereisten voor corrosiebestendigheid.

De keuze van connectormaterialen hangt samen met de corrosiebestendigheid. De behuizing wordt bij voorkeur gemaakt van metaalmaterialen met uitstekende corrosiebestendigheid, zoals aluminium of zinklegering, en het oppervlak kan worden gestraald. Het contactgedeelte is gemaakt van koper en er worden processen zoals goud-, zilver- of nikkelplating gebruikt om de geleidbaarheid te verbeteren en tegelijkertijd aan de corrosiebestendigheidseisen te voldoen. De connector moet goede afdichtingsprestaties hebben om het binnendringen van schadelijke stoffen zoals vocht en stof te voorkomen, en corrosie effectief te vermijden. De afdichtingsstructuur moet tijdens het ontwerp goed worden ontworpen om ervoor te zorgen dat het afdichtingseffect in verschillende zware omgevingen behouden blijft. Op het oppervlak van de connector kan een corrosiewerende coating worden aangebracht om de corrosiebestendigheid te versterken en ervoor te zorgen dat de connector stevig wordt ingeplugd en niet gemakkelijk losraakt. Speciale afdichting kan worden gebruikt om ervoor te zorgen dat de verbinding niet wordt aangetast door vocht en corrosieve stoffen. Regelmatig onderhoud en inspectie van de connector is een belangrijke maatregel om de langdurige corrosiebestendigheid te waarborgen.